Gebitsanering

Vandaag was het zover en ging Ki-Lin weer naar de DA voor haar 2e gebitsanering.

Toen Ki bij ons kwam, bleek dat zij een enorm slecht gebit had. Daar moest werk verzet worden. Omdat de toenmalige DA niet  goed wist wat ze er mee moest, heeft ze het gebitje schoongemaakt en de eerste 6 kiezen verwijderd. Ze verwachtte dat Ki in de loop van de jaren wel meer tanden en kiezen zou verliezen. Haar voorstel was om dit in etappes te doen en het vooral aan te kijken.

De afgelopen weken bleek Ki toch weer erg veel last te krijgen van haar gebit en zijn we naar onze nieuwe DA gegaan voor een second opinion. Hij heeft haar gebit bekeken en constateerde dat ze er erg veel pijn aan had en dat alle tanden en kiezen eruit moesten op haar 4 snijtanden na. Omdat ze al jaren met een slecht gebitje kampt, heeft ze dit zelf opgelost door haar gehemelte te gebruiken tijdens het eten. Deze was dan ook enorm hard geworden, waardoor de DA geen enkel probleem zag met het voeren van brokjes.

Vanochtend was het dan zover en we hebben haar om half 9 gebracht. Omdat we gevraagd hadden of ze ons op de hoogte wilden houden, zaten we eigelijk de hele ochtend gespannen naast de telefoon. Om half 12 werden we gebeld en de schrik sloeg ons om het hart. Het was de DA zelf die ons belde om te vertellen dat Ki in dusdanig goede conditie was dat hij daadwerkelijk alles uit haar bekje ging halen. Er waren momenteel nog maar 2 tanden in redelijke conditie, maar omdat deze naar alle waarschijnlijkheid ook voor problemen zullen gaan zorgen in de toekomst, zijn ze preventief verwijderd.  Hij zou ons weer bellen als ze weer bij kennis was.

Nog geen anderhalf uur later ging de telefoon weer.. Dat was wel erg snel, dus ik schrok toch wel even. Gelukkig was alles helemaal goed gegaan met Ki en mochten we haar ophalen met een uurtje! Je kan je voorstellen dat we zo snel mogelijk weer die kant op zijn gegaan om haar op te halen! Ze is nog wel een beetje suf, maar ze wilde eigelijk direct weer eten..! Yeah! Omdat ze het nu nog moeilijk weg krijgt, gooien we wat gekookte kip met water in de blender. Dat krijgt ze goed weg! Ze is nog wel wat gedesorienteerd, maar ze zit alweer mooi te wezen op tafel en kijkt steed alerter de kamer rond.

Let's keep our fingers crossed en hopen dat ze de komende dagen goed doorkomt!

Even voorstellen!

Natuurlijk kan je al het een en ander lezen over mij en mijn leven in mijn profiel. Toch is het leuk om onze 6 katten voor te stellen in hun eigen stukje. Tenslotte zou deze blog er niet zijn zonder hen!

Inmiddels 2,5 jaar terug zijn Coen en Minoes bij ons gekomen. Wij wilden graag 2 katten en er was geen betere plek te bedenken dan het asiel om eens een kijkje te nemen. Alle 3 asiels die hier in de omgeving zaten hebben wij bezocht. We hadden eigelijk geen voorkeur voor een kater of poes, noch voor de leeftijd. Dus alle dieren hebben wij bekeken. Bij het 2e asiel waar we aankwamen konden we eerst bij de kittens kijken. En ja hoor daar werd ik straalverliefd op een katertje genaamd Coen van toen 4 maanden oud. Hij was totaal niet benaderbaar en rende overal voor weg. Uiteindelijk bleek dat Coen in het wild geboren is en daar 2 maanden heeft overleefd met zijn moeder en nestbroers en -zusjes voordat ze in het asiel terecht waren gekomen. Hij kende niets en was daarom ook erg angstig. Toen ik even oogcontact kreeg met hem, wist ik dat hij de kater was die ik zocht. Dat koppie, en die pluimtjes op zijn oren maakten het plaatje helemaal af.  Omdat we 2 katten zochten hebben we ook de andere dieren bekeken. Ook daar zaten toch een heleboel leuke katten tussen, maar niets waar ik direct een klik mee had. Bij hoge uitzondering mochten we ook de quarantaineruimte in. Dat was een kleine ruimte van 2 bij anderhalve meter met een stuk of 12 kooien. Ons oog viel direct op een poes die geen vlees mocht eten. Omdat ik ook vegetarisch eet, ben je toch automatisch een beetje nieuwsgierig. Dit poesje had al veel pech gehad in haar jonge leven. Ze mocht voorlopig niet geplaatst worden, maar we konden haar reserveren. Nog voordat we daar een reactie op konden geven hoorden we ineens heel hard "MWEH!". Verbaasd keken we een aantal kooien verder en zagen daar een poes die haar uiterste best deed om onze aandacht te vangen. De verzorgster vertelde ons dat dat Minoes (6 maanden) was en zij kon niet miauwen. Minoes was gevonden en niet meer opgehaald. Ze zat er toen anderhalve week en moest nog een paar dagen blijven voordat ze officieel geplaatst mocht worden. Haar "mweh" zorgde ervoor dat ik verliefd werd en in overleg hebben we besloten Coen en Minoes dat weekend mee naar huis te nemen.





Onze mooie kater Coen, inmiddels bijna 3 jaar oud







Lieve Minoes, 3 jaar oud



Na anderhalf jaar begon het toch te kriebelen bij mij en mijn vriend en hebben we besloten te gaan zoeken naar een vriendinnetje voor Coen en Minoes. We wilden graag een herplaatser en zo begon onze zoektocht. We keken op kittentekoop.nl en ook overwogen we om naar het asiel te gaan. Toevallig keek ik op de website van oude kennissen die een cattery hadden en daar bleek dat zij een aantal herplaatsers hadden die snel een ander huisje zochten. Natuurlijk hebben we direct contact op genomen en dezelfde week zijn we nog op bezoek gegaan. Daar troffen wij Ki-Lin, een lilac gekleurde Oosterse Mandarin poes van 6 jaar oud. Zij was de eerste Mandarin poes voor de cattery en inmiddels liepen 4 generaties rond. Ki-Lin werd teveel gepest door de andere poezen waardoor zij uiteindelijk genoodzaakt waren hele moeilijke beslissingen te nemen en uiteindelijk Ki-Lin aanboden voor herplaatsing. Ki was ontzettend rustig en wij zagen een goede match met onze doetjes. Minoes en Coen zijn nou niet bepaald drukke of bazige poezen te noemen. Liefkozend zeggen wij wel eens dat we een kneuzenclubje hebben. Een dominante of drukke poes zou daar dus totaal niet bijpassen. De baasjes van Ki-Lin wilden graag een paar dagen bedenktijd voordat ze een knoop door wilden hakken. Dat begrepen wij maar al te goed. 2 dagen later kregen we een telefoontje of ze Ki-tje mochten brengen en sindsdien geniet Ki van haar pensioen bij ons!



Ki-Lin, inmiddels 8 jaar oud en geniet vollop van haar welverdiende pensioen!



Na een aantal maanden bleek toch dat Ki niet echt een klik had met Coen of Minoes en zochten wij een maatje voor Ki. Ze gaf duidelijk aan gezelschap van een andere poes te kunnen waarderen, maar dat Coen en Minoes helaas geen Oosters praatten. Dus wij zijn naar het asiel gegaan en kwamen Gorgy tegen. Een poes van 11 jaar oud die een ander huisje zocht. Gorgy's vriendje Gizmo was al herplaatst en zij at daardoor heel slecht. Tijd voor de poes om uit het asiel te gaan dus! En zo deed zij haar entree in ons huis.



Gorgy, 12 jaar



 Regelmatig kijk ik op de websites van de asiels om te zien wat voor katten er bij ze zitten. Niet met de intentie nog een kat in huis te halen, maar meer uit interesse. Een aantal weken later kwam ik een foto tegen van een heel lief ondeugend half siamees poesje van nog geen 10 weken oud. Ze bleek in het asiel bij ons in de stad te zitten. Dat koppie werd ik zo verliefd op dat ik haar binnen 2 uur heb opgehaald. Ze zocht direct aansluiting bij Ki-Lin en het was goed. Zo'n snelle integratie hebben we nog nooit meegemaakt. Laylah groeide mooi, zowel in gewicht als in streken. Het werd zo erg dat we op een bepaald moment toch na gingen denken over een kittenmaatje voor haar. Ons hele huis werd gesloopt, ondanks de 2 krabpalen, ren-enspring-plankjes, krabton en vele ligplekjes. De gordijnen, stoelen, banken, alles werd gesloopt. Ik wist dat Sander onze groep al groot genoeg vond (waar ik het eigelijk ook mee eens was), maar ik wilde mijn spulletjes toch ook graag heel houden. En tsja, waar er 5 lopen, kan er nog wel een 6e bij. Diezelfde dag kwam ik een kitten tegen die op dezelfde dag geboren was als Laylah. Ze zat in Borne bij een goed bekend staande fokker van Noorse Boskatten. Diezelfde avond heb ik Sander in de auto gezet en zijn we er naartoe gereden. 2 dagen later heeft Olive haar entree gemaakt en de rust is nooit wedergekeerd ;). Gelukkig doen beide dames het super en zijn het vriendjes voor het leven geworden. Je zal ze altijd samen aantreffen, met de zinnen gezet op kattekwaad. En slapen doen ze heerlijk tegen Ki-tje aan.



Laylah, nu 1 jaar oud





Olive, 1 jaar oud



Al met al dus een drukke boel bij ons in huis, maar ik zou het niet anders meer willen!